[EED] 12-12-05

posted on 04 Dec 2012 23:33 by chibipear in EED
 
 
 
 
4 ธันวาคม
 
 
...ฟอร์ทีเซียรู้สึกแปลกๆ...

ตั้งแต่เช้าแล้วที่เธอรู้สึกเหมือนถูกใครสักคนจ้องมอง แต่เมื่อหันไปมองก็ไม่พบอะไร...แม้จะออกจากห้องพร้อมเซเลน่ากับโซเซลล่า ก็ยังไม่วายรู้สึกโดนจ้องอยู่ แต่หันไปมองซ้ายทีขวาทีก็ตั้งหลายรอบก็ไม่เจอจึงยอมทำเมินมาทั้งวัน
 
เลิกเรียน เธอก็ให้สองสาวผมทองกลับห้องไปก่อนแล้วเดินไปนั่งอ่านหนังสือฆ่าเวลาที่หอสมุด เผื่อว่าคนที่แอบตามมาจะเบื่อเลิกตามไปเอง
 
ในที่สุดความอดทนก็หมด มีดพกขนาดเล็กในแขนเสื้อถูกปาไปทางที่คาดเดาเอาไว้แล้วเงียบลงเพื่อรอฟังเสียง
 
...เสียงต้นไม้ปักกับเนื้อไม้ดังฉึก
...เสียงลมพัดเบาๆตามฤดูกาล...
 
ไม่มีเสียงอื่นที่ฟังดูแปลกปลอมเลยแม้แต้นิดเดียว
 
ร่างโปร่งบางถอนหายใจเบาๆ แล้วพาตัวเองเดินกลับห้อง พยายามคิดในแง่ดีว่าอาจจะคิดไปเอง
แม้จะเชื่อในตัวเองอย่างเต็มร้อยว่าเธอไม่เคยมีลางสังหรณ์ที่ผิดพลาดแน่นอน แต่ตอนนี้ในเมื่อไม่มีหลักฐานแน่นอน คิดมากไปก็ปวดหัวเปล่าๆ...
 
 
 
"กลับมาแล้ว...หืม? มีอะไรกันรึเปล่า?"

มองรูมเมททั้งสองที่พากันรุมล้อมอยู่ที่เตียงตัวเองแล้วเดินเข้ามา ดวงตาสีแดงเบิกขึ้นหน่อยๆเมื่อเห็นของที่วางกองระเกะระกะอยู่บนนั้น

ของกิน ของใช้ ของกระจุกกระจิก สารพัดของที่มองเห็นได้ด้วยตาวางกองๆกันอยู่บนเตียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โซเซลล่าที่เหมือนจะหายสงสัยแล้วก็รุดเข้าไปหยิบจับสารพัดข้าวของมาดู โดยมีเซเลน่าและเจ้าของเตียงยืนมอง

"กลับมาก็มีอยู่แล้วเหรอ?"
"ใช่ค่ะ...จำได้ว่าตอนพวกเราออกไปยังไม่มีเลย นี่ก็กะว่าจะออกไปตามคุณอยู่พอดี"
"แปลกจังนะ ไม่น่ามีใครเข้าห้องพักนร.ได้ง่ายๆนี่น่า"
"ก็ไม่รู้อะไรเป็นอะไรหรอกนะ แต่ขนมพวกนี้อร่อยมากเลยนะฟอร์ต เซเลน่า~"

หันไปมองคนที่นั่งแกะขนมกินอย่างไม่เกรงกลัวใดๆแล้วก็พากันส่ายหัวไปมา กองข้าวของมากมายที่เมื่อสำรวจดีๆแล้วก็พบว่ากระดาษที่อยู่บนกล่องบอกไว้ว่าพวกมันไม่ได้ถูกซื้อมาจากที่เดียวกันเลยแม้แต่ชิ้นเดียว...

ชิ้นหนึ่งมาจากแกรนด์ไลน์
ชิ้นหนึ่งมาจากเอเธนส์
ชื้นหนึ่งมาจากเวนอล
ชิ้นหนึ่งมาจากฟรานซ์
 
...เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก รอยยิ้มบางวาดบนริมฝีปากสีอ่อน เจ้าหญิงแห่งซาเรสเดินไปที่หน้าต่างห้อง มุมที่เห็นเตียงเธอชัดที่สุด เปิดมันออกรับลมเย็นๆตอนกลางคืน...

"มาหาถึงที่ทั้งที่ ไม่ออกมาหาหนูเลยนะคะ"
"......"
"จะซื้ออะไรมาให้มากมาย เพื่อนหนูมีไม่กี่คนเองนะ...ทั้งชั้นปีมีไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ"
"......"
"จดหมายก็เขียนไปให้แค่คาเรน ไม่คิดถึงหนูบ้างเลยรึไงคะ? หนูก็น้อยใจนะ"
"....."
"ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ? ...งั้นก็อยู่ตรงนั้นนะ เดี๋ยวหนูลงไปหา ห้ามไปไหนนะคะโดมินิค!"
".............จะลงมาก็รีบมาเข้า ฟอร์เซีย"

รอยยิ้มสดใสบนใบหน้ารูมเมทผมดำเหมือนจะยิ่งสร้างความสงสัยให้สองสาวผมทองเข้าไปอีก ยิ่งเมื่อเห็นเจ้าหญิงวิ่งรี่มาเปิดลิ้นชักข้างเตียงของตัวเอง คว้าเอากล่องของขวัญออกมา แล้ววิ่งไปที่ประตูเลย

"ดะ เดี๋ยวสิคะคุณฟอร์ต จะไปไหนกันคะ?"
"นี่มันดึกมากแล้วนะฟอร์ต"
"อ่า ขอโทษนะ พวกเธอสองคนวันนี้นอนไปก่อนเลยก็ได้ ฉันคงกลับเข้าห้องดึกน่ะ"
 
พูดจบก็ทำท่าจะเปิดประตูออกไปเลย แต่ก็หันมาเห็นหน้างงๆของสองสาวเพื่อนร่วมห้องซะก่อน เห็นแบบนั้นเลยอดยิ้มออกมาอย่างนึกขำไม่ได้แล้วหยุดยืนอยู่หน้าประตูให้สองสาวถามสิ่งที่ค้างคาใจซะก่อน...

...ไม่เป็นไร โดมินิคไม่กล้าไปไหนแน่ถ้าถูกเธอสั่งห้ามแบบนั้น...

"เธอคุยกับใครน่ะฟอร์ต....อย่าบอกนะว่าผี!!!"
"เปล่าสักหน่อย...ฉันไม่ใช่หมอผีนะจะได้เห็นผีได้น่ะ"

หัวเราะพรืดออกมาเมื่อเห็นสาวงามจากเวนอลมุดตัวเองเข้ากับที่นอนแล้วสวดมนต์ขมุบขมิบยกใหญ่ ก่อนจะหันไปทางนักดาบสาวที่ยืนรออยู่ไม่ห่างกัน

"แล้ว...ใครเหรอคะ...ที่คุณคุยด้วยแล้วจะลงไปหาเขา........?"
"ก็...อืม นั้นสินะ....."
 
ค้างไว้แค่นั้นแล้วเปิดประตูเดินออกไป ทิ้งเซเลน่าและโซเซลล่าให้มองหน้ากันไปมา ก่อนจะหันกลับไปที่ประตูเมื่อมันถูกแง้มออกนิดๆ พอให้เห็นใบหน้าละมุนที่ส่งยิ้มกว้างมาให้ของฟอร์ทีเซีย
 
"แค่...จะแวะไปหาคุณพ่อสักหน่อยน่ะ"
 
 
5 ธันวาคม
 
 
-----------------------------------------------
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง
 
 
 
 
ก็...จบแบบดื้อๆยังงี้แหละค่ะ #พ่อง
 
แค่อยากเขียนสตอรี่พูดถึงทางฟอร์ตบ้าง 55555
เราเล่นกับโคลบ่อยไปจนบางทีรู้สึกว่าตัวเองลำเอียงเหลือเกิน เป็นผปค.ที่แย่มาก ฮืออออ UvU
 
สำหรับโดมินิคที่กล่าวถึง.............ก็คิดว่าคงรู้แล้วล่ะ พ่อฟอร์ตค่ะ!!! อดีตคิงซาเรสที่ผันตัวไปเป็นนักพเนจร นานๆทีก็แวบมาส่องลูกบ้างอะไรบ้างแล้วก็เดินทางต่อ เร่ร่อนไปทั่ว เป็นป๊ะป๋าประเภทชิวๆ ไม่อะไรกับลูกมาก ไม่ใช่พ่อประเภทหวงลูกสาวจนหน้ามืดตามัวเท่าไหร่ 55555
ฟอร์ตเหมือนพ่อเป๊ะๆเลยค่ะ เหมือนแม่แค่ไม่กี่อย่างเองนะ :D
 
 
ชีวิตตอนนี้ก็....ม.หกเทอมสองแล้วค่ะ ชีวิตวุ่นวายมากแต่ยังทำตัวชิว #แย่มาก
คงพยายามลดละเลิกโลกไซเบอร์เท่าที่จะทำได้ล่ะค่ะ ใครเห็นโผล่เข้าทวิตไล่เรากลับไปอ่านหนังสือด้วยนะคะ แง้ 555555555
 
โอเค จบเอนทรี่นี้ด้วยประการฉะนี้ สุขสันต์วันพ่อแห่งชาติค่า :D

Comment

Comment:

Tweet

อ้อ นี่สินะ เว้นท์วันพ่อ 5555555 ปีนี้คิดอะไรไม่ทันล่าววววว ไว้ปีหน้าจะคิดให้เล่นนะ จุ๊บๆ
คุณพ่อน่ารักมาก 555555

#1 By Exteen Edinburg on 2012-12-05 00:01

Categories